Sigtryggur Berg Sigmarsson
So Long
CD HMS027


Kindamuzik
January 2015

Reductie van spaarzame input, steeds verder weg van een origine, steeds dichterbij het persoonlijke dat Sigtryggyr Berg Sigmarsson tekent in granulaire textuur: dit is wat So Long als een driedelige symfonie presenteert. Dagdromen alsof je dobbert op de voorbijglijdende wolken aan een zonsondergangshemel zijn het; mijmeringen die de tijd in plaats van lineair te doen verlopen, laten golven en stralen. Het werk van deze geluidskunstenaar valt uiteen in extremen via audioshocktherapie, manisch gekraste 'tekeningen' en wilde performances; niet zelden lichtelijk absurd of surrealistisch als lid van Stilluppsteypa, zoals in een beruchte uitvoering tijdens de Documenta. Diametraal daartegenover is de bijna ascetische, rudimentaire, bedachtzame Sigmarsson te vinden, zoals ook te horen op het briljante Two Lost Souls in samenwerking met Staplerfahrer. So Long is een toonbeeld van innemende assemblage waarin elektronische ruis, fieldrecordings en drone van wellicht akoestische oorsprong zo vloeiend worden samengebracht dat het een wonder mag heten dat Sigmarsson er enige grip op lijkt te hebben. Het materiaal had als zand door de vingers kunnen glippen, voor er een persoonlijke stempel op gedrukt was. Die impressie is de inverse van art-punkdescontructivisme; hier wordt voorzichtig met scherven gebouwd. De drie lange composities hebben een sublieme en breekbare glans die door een rijpingsperiode van vele jaren een patina heeft gekregen dat zich pas openbaart met het weglaten van confronterende elementen in plaats van het dronken brullend in je smoelwerk smijten. So Long blijkt een document dat moeiteloos en schier ongemerkt binnendringt en onderhuids langzaam verschuivende en wazige, immer kalme, maar bij vlagen peilloos diepe diorama's aan emoties weet te openen.. -- Sven Schlijper